Τα Windows 7 αύξησαν τις πωλήσεις των υπολογιστώνΤα Windows 7 αύξησαν τις πωλήσεις των υπολογιστώνΤα Windows 7 αύξησαν τις πωλήσεις των υπολογιστών

Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, η Acer αναμένει 15 τοις εκατό αύξηση των πωλήσεων των υπολογιστών της τον επόμενο χρόνο. Επιπλέον, η εταιρία αναφέρει πως τα κέρδη του τριμήνου Οκτώβριος-Δεκέμβριος θα παραμείνουν ίδια με το προηγούμενο.

"Όταν είδαμε τις λειτουργίες του Windows 7 καταλάβαμε πως θα πάει καλά. Δεν έχουμε σχέδια για αναθεώρηση", είπε ο Gianfranco Lanci στα μέσα ενημέρωσης.

Από την πλευρά της, η Dell ανακοίνωσε πως οι πωλήσεις της αυξήθηκαν απότομα λόγω της κυκλοφορίας του Windows 7 ενώ η Hewlett-Packard υπογράμμισε πως τα νέα Windows τη βοήθησαν στην άνοδο των κερδών του τριμήνου.

Η Acer αναμένει αύξηση 50% παγκοσμίως στην πώληση των laptops με κέρδη 108 εκατομμυρίων δολαρίων τον περασμένο μήνα.

http://www.cosmo.gr/Computers/256537.html

Τσακωθείτε.....κάνει καλό!

Όταν οι άντρες δεν εκφράζουν το θυμό τους στη δουλειά, αλλά διατηρούν ένα χαμηλό, συγκαταβατικό προφίλ, έχουν διπλάσιες πιθανότητες να πάθουν έμφραγμα.

Αυτό προειδοποιούν Σουηδοί ερευνητές, έπειτα από έρευνα που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 2.755 εργαζομένων στη Στοκχόλμη.

Οι εθελοντές, είχαν μέσο όρο ηλικίας 41 έτη όταν δήλωσαν συμμετοχή στη μελέτη την περίοδο 1992-1995. Την περίοδο εκείνη κανένας δεν είχε ιστορικό εμφράγματος. Ωστόσο, μέχρι το 2003 οι 47 από αυτούς είχαν πάθει έμφραγμα ή είχαν πεθάνει από σοβαρή καρδιοπάθεια.

Οι ερευνητές ρώτησαν τους άντρες πως αντιμετωπίζουν τα προβλήματα στη δουλειά με τους προϊσταμένους ή τους συναδέλφους τους, εάν παρουσιάζουν συμπτώματα όπως ο πονοκέφαλος ή ο πόνος στο στομάχι, και εάν επιστρέφουν κακοδιάθετοι στο σπίτι.

Επιπλέον, κατέγραψαν τις συνήθειές τους - αν δηλαδή κάπνιζαν, έπιναν ή γυμνάζονταν - καθώς και το μορφωτικό επίπεδο, το ιστορικό διαβήτη, τις απαιτήσεις της δουλειάς τους και πόση ελευθερία είχαν στην λήψη αποφάσεων γύρω από αυτήν.

Μέτρησαν επίσης την πίεση, την χοληστερόλη και τον Δείκτη Μάζας Σώματός (ΔΜΣ) τους.

Η ανάλυση των στοιχείων έδειξε ότι όσοι εργαζόμενοι «έκαναν τα στραβά μάτια», άφηναν τα προβλήματα δίχως να λένε κάτι ή απέφευγαν πάση θυσία τις αντιπαραθέσεις, είχαν διπλάσιες πιθανότητες να πάθουν έμφραγμα ή να πεθάνουν από σοβαρή καρδιοπάθεια.

Αντιθέτως, το να πονάει το κεφάλι ή το στομάχι τους από τα νεύρα, ή το να γυρνούν κακοδιάθετοι στο σπίτι δεν φάνηκε να αυξάνει τον κίνδυνο.

Επικίνδυνο για την υγεία το ποτό Red Bull

Ακόμα και μια συσκευασία του δημοφιλούς ποτού Red Bull μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφράγματος ή εγκεφαλικού, ακόμα και στους νέους, ανακοίνωσαν σήμερα αυστραλοί ερευνητές.

Το ποτό, το οποίο περιέχει μεγάλες ποσότητες καφεΐνης και καταναλώνεται κυρίως από φοιτητές και λάτρεις του αθλητισμού καθώς υπόσχεται «ότι δίνει φτερά», κάνει το αίμα ιξώδες, κάτι που οδηγεί σε καρδιαγγειακά προβλήματα όπως το εγκεφαλικό.

«Μία ώρα αφότου ήπιαν Red Bull, το αίμα τους δεν ήταν φυσιολογικό. Δεν ήταν φυσιολογικό και έμοιαζε με κάποιου, ο οποίος πάσχει από καρδιαγγειακή νόσο», δήλωσε στην εφημερίδα the Australian ο Σκοτ Ουίλαφμπι, επικεφαλής ερευνητής του Ερευνητικού Κέντρου Καρδιαγγειακών Νοσημάτων στο νοσοκομείο Royal Adelaide Hospital.

Η εκπρόσωπος της εταιρίας Red Bull στην Αυστραλία, Λίντα Ρίχτερ, δήλωσε ότι η καταγγελία θα αξιολογηθεί από την έδρα της εταιρίας στην Αυστρία.

«Η έρευνα δεν φανερώνει επίδραση που διαφέρει πολύ από εκείνη που έχει κάποιος πίνοντας ένα φλιτζάνι καφέ», δήλωσε η Ρίχτερ στο Ρόιτερς.

Ο Ουίλαφμπι και οι συνεργάτες του εξέτασαν το καρδιαγγειακό σύστημα 30 νεαρών ενηλίκων μια ώρα πριν και μια ώρα μετά την κατανάλωση συσκευασίας 250ml του Red Bull ποτό χωρίς ζάχαρη.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι «οι φυσιολογικοί άνθρωποι εμφανίζουν συμπτώματα που συνήθως συνδέονται με τα καρδιαγγειακά νοσήματα» μετά την κατανάλωση του ποτού, το οποίο παρασκεύασε τη δεκαετία του '80 ο αυστριακός επιχειρηματίας, Ντίτριχ Μάτεσιτζ, με βάση ένα παρεμφερές ταϊλανδέζικο ποτό.

Το Red Bull έχει απαγορευτεί στη Νορβηγία, την Ουρουγουάη και τη Δανία εξαιτίας των κινδύνων για την υγεία που αναγράφονται και στις συσκευασίες, όμως η εταιρία πούλησε τον περασμένο χρόνο 3.5 δισεκατομμύρια συσκευασίες σε 143 χώρες.

Η κάθε συσκευασία περιέχει 80 mg καφείνης, περίπου ίδια ποσότητα με ένα φλιτζάνι καφέ.

Η εταιρία, η οποία προωθεί το προϊόν της με το σλόγκαν «Το Red Bull σας δίνει φτερά», χρηματοδοτεί τους αγώνες ταχύτητας Φόρμουλα-1 και διοργανώσεις extreme sport ανά τον κόσμο. Προειδοποιεί τους καταναλωτές να μην πίνουν πάνω από δύο τέτοια ποτά την ημέρα.

Ο Ουίλαφμπι λέει ότι το Red Bull μπορεί να αποβεί μοιραίο σε συνδυασμό με το στρες ή την υπέρταση, παρεμποδίζοντας τη σωστή λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων και ενδεχομένως αυξάνοντας τον κίνδυνο για θρομβώσεις.

Πηγή: kathimerini.gr

Πόσο αξιόπιστες είναι οι μετρήσεις της νοημοσύνης;

Η μαζική υστερία με την «ιδιοφυΐα» και η εναγώνια αναζήτηση «μεγάλων ταλέντων» είναι δείγμα κοινωνικής παρακμής και στηρίζεται μόνο σε επιστημονικές παρανοήσεις και μύθους

Υπάρχουν πολλοί και εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους τρόποι καταμέτρησης της ανθρώπινης ευφυΐας. Κανένας όμως από αυτούς δεν θεωρείται σήμερα επιστημονικά φερέγγυος και κοινωνικά ουδέτερος. Ισως γι' αυτό πλήθος ειδικών ερευνητών αποφάσισαν πρόσφατα να καταρρίψουν επιστημονικά τον μύθο του «Δείκτη Νοημοσύνης» και συνεπώς να αμφισβητήσουν την αξιοπιστία των τεστ ευφυΐας.

Η ιδιαίτερα ευφυής συμπεριφορά δεν θεωρείται πλέον μια κοινωνικά επικίνδυνη ιδιομορφία ή ένα σπάνιο αλλά αξιοθαύμαστο προσωπικό «χάρισμα». Αντίθετα, αποτελεί μια αδυσώπητη κοινωνική επιταγή, την εκπλήρωση της οποίας οφείλουμε να επιδιώκουμε οι πάντες και κυρίως να την καλλιεργούμε στα παιδιά από πολύ τρυφερή ηλικία.

Πρόσφατα Αμερικανοί και Καναδοί ερευνητές αμφισβήτησαν την ακρίβεια και την αξιοπιστία του λεγόμενου Δείκτη Νοημοσύνης (IQ), επικαλούμενοι μάλιστα ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα «ευφυούς» ανθρώπου, την περίπτωση του τέως προέδρου των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους. Οσο απίστευτο κι αν ακούγεται, ο Μπους συγκαταλέγεται στο 10% των πλέον ευφυών ανθρώπων στον κόσμο (!), σύμφωνα τουλάχιστον με τον Δείκτη Νοημοσύνης του (περίπου 120), κάτι που δεν επαληθεύτηκε καθόλου στην πράξη, δεδομένων των αμέτρητων ανοησιών που διέπραξε στη διάρκεια της θητείας του.

Σε σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στο γνωστό επιστημονικό περιοδικό «New Scientist», διακεκριμένοι ερευνητές των ανθρώπινων νοητικών ικανοτήτων επικρίνουν σφοδρά τα τεστ νοημοσύνης. Ο Keith Stanovich, καθηγητής Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Οντάριο, στον Καναδά, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχει επικεντρώσει τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα στην επαλήθευση της βασικής του θέσης: ότι οι ιδιοφυείς μπορεί να κάνουν και βλακείες, και το αντίστροφο. Κατά τον Stanovich, ο τρόπος με τον οποίο έχει καθιερωθεί να αξιολογείται σήμερα η νοημοσύνη ενός ανθρώπου είναι από τη φύση του προβληματικός. Και αυτό, γιατί στην πραγματικότητα τα καθιερωμένα τεστ νοημοσύνης μετρούν μόνο ένα πολύ περιορισμένο πεδίο της ιδιαίτερα σύνθετης ανθρώπινης νοημοσύνης, δηλαδή την ικανότητα για αφηρημένους συλλογισμούς, την ικανότητα φωτογραφικής απομνημόνευσης και την ταχύτητα εκμάθησης.

Απεναντίας, δεν είναι σε θέση να μετρήσουν άλλες εξίσου σημαντικές νοητικές ικανότητες, όπως την ικανότητα λήψης αποφάσεων σε πραγματικές συνθήκες, τη λεγόμενη «διαισθητική» ή «αυθόρμητη» ικανότητα σκέψης ή ακόμη την περιβόητη «συναισθηματική» ή «κοινωνική» νοημοσύνη, ικανότητες που εξασφαλίζουν την κοινωνική επιτυχία σε ευαίσθητα αλλά όχι κατ' ανάγκη «πανέξυπνα» άτομα.

Ενας άλλος καταξιωμένος ερευνητής, ο David Perkins, ο οποίος διδάσκει Παιδαγωγική Ψυχολογία στο Harvard Graduate School, υποστηρίζει ότι κάθε άνθρωπος με υψηλό δείκτη νοημοσύνης έχει ασφαλώς κάποια πλεονεκτήματα, αυτό όμως δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι πρόκειται για ένα πραγματικά ευφυές άτομο. «Ο υψηλός δείκτης νοημοσύνης είναι ό,τι και το υψηλό ανάστημα για έναν καλαθοσφαιριστή. Για να γίνει κάποιος καλός καλαθοσφαιριστής ασφαλώς βοηθάει το ύψος, αλλά αυτό από μόνο του δεν επαρκεί. Κατ' αναλογία, για να σκέπτεται κάποιος σε βάθος, δεν αρκεί να διαθέτει έναν δείκτη νοημοσύνης πάνω από το μέσο όρο. Θα πρέπει να έχει πολύ περισσότερα προσόντα».

Τη δυσπιστία του απέναντι στην αξιοπιστία των τεστ νοημοσύνης διατυπώνει και ο Βρετανός Jonathan Evans, καθηγητής Γνωσιακής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Πλίμουθ στη Μ. Βρετανία:

«Τα τεστ ευφυΐας είναι υπερτιμημένα στις σημερινές δυτικές κοινωνίες, αφού από αυτά εξαρτάται η επαγγελματική ή η ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκατομμυρίων ανθρώπων στον κόσμο».

Πάντως, για να μετρήσουμε πόση ευφυΐα ή ταλέντο διαθέτει κάποιος ή κάποια θα πρέπει πρώτα να προσδιορίσουμε τι ακριβώς μετράμε. Και εδώ αρχίζουν οι δυσκολίες, αφού ακόμη και σήμερα δεν διαθέτουμε έναν κοινά αποδεκτό ορισμό της νοημοσύνης, της ευφυΐας ή του ταλέντου, πόσω μάλλον έναν κοινά αποδεκτό τρόπο για την καταμέτρησή τους! Το τι θεωρείται εκδήλωση μεγάλης «ευφυΐας» ή «ταλέντου» εξαρτάται από τις επιστημονικές, φιλοσοφικές ή και πολιτικές προκαταλήψεις του ερευνητή.

Για να κατανοήσει κανείς τη σημερινή σύγχυση των ιδεών για το ποια πρέπει να θεωρούνται τα τυπικά γνωρίσματα της «υψηλής» νοημοσύνης, θα πρέπει να ανατρέξει στις προγενέστερες προσπάθειες κατασκευής μιας κλίμακας αξιολόγησης των ικανοτήτων του ανθρώπινου νου. Μιας κλίμακας που, σύμφωνα με τους εκάστοτε επινοητές της, θα μας επέτρεπε να διακρίνουμε με ασφάλεια ποιοι από τους συνανθρώπους μας είναι ιδιοφυείς, φυσιολογικοί ή πνευματικά ανεπαρκείς.

Τα εμφανή αδιέξοδα και οι αποτυχίες των φυσιογνωμικών και των φρενολογικών μεθόδων αξιολόγησης της ανθρώπινης νοημοσύνης οδήγησαν κατά τα τέλη του 19ου αιώνα σε πιο «εκλεπτυσμένες» ψυχομετρικές μεθόδους, όπως αυτή του Γάλλου ψυχολόγου Alfred Binet. Ο Binet εγκατέλειψε οριστικά τις φρενολογικές δοξασίες και επινόησε ένα σύστημα ικανό να συγκρίνει τις νοητικές ικανότητες και κυρίως τις γνωστικές αδυναμίες των μαθητών. Η κλίμακα αξιολόγησης των γνωστικών ικανοτήτων ενός μαθητή προέκυπτε από τη σύγκριση της «νοητικής ηλικίας» του με την πραγματική «χρονολογική ηλικία» του. Η μέτρηση του IQ βασίζεται σε αυτήν ακριβώς τη διάκριση: διαιρώντας τη «νοητική ηλικία» με τη «χρονολογική ηλικία» και πολλαπλασιάζοντας επί 100.

Με άλλα λόγια, το IQ, στην αρχική του εκδοχή, ήταν μόνο ένας τρόπος διάγνωσης της νοητικής καθυστέρησης και όχι μια πραγματική μέθοδος αξιολόγησης κάποιων δήθεν εξαιρετικών νοητικών ικανοτήτων! Τις επόμενες δεκαετίες όμως η μέτρηση του IQ θα μετατραπεί σε απόλυτη κλίμακα αξιολόγησης της νοημοσύνης, και το ίδιο ισχύει για τα περισσότερα μετέπειτα τεστ νοημοσύνης. Ολα επινοήθηκαν σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες και τις ιδεολογικές προκαταλήψεις της αμερικανικής κυρίως κοινωνίας, που αργότερα μεταφέρθηκαν και στην Ευρώπη.

Δεν θα πρέπει, λοιπόν, να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι οι σημαντικοί επιστήμονες που αναφέραμε παραπάνω κρατούν μια τόσο επιφυλακτική ή και απορριπτική στάση απέναντι στα τεστ νοημοσύνης: σήμερα υπάρχουν αναρίθμητοι ορισμοί και, επομένως, αναρίθμητοι τρόποι μέτρησης των νοητικών ή δημιουργικών μας ικανοτήτων. Συνεπώς, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρείται επιστημονικά τεκμηριωμένος.*

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=14/11/2009&id=101681